Relatietherapie: We verschillen in zoveel dingen!

Een van de meest gehoorde klachten in mijn praktijk voor relatietherapie, is wel de klacht dat partners zoveel van elkaar verschillen. Ze zien alleen nog van elkaar wat anders is. En vanuit dit oogpunt lijken de verschillen alleen maar groter te worden, en de problemen dus heviger. Dan ineens denkt men: “Hoe kan het zo zijn dat ik ooit voor deze persoon gevallen ben? We lijken in helemaal niets op elkaar!”

Een standaard vraag tijdens mijn sessies is: “Wat was jullie toptijd?” Cliënten moeten dan vaak hard en diep nadenken wat een heel goede tijd voor hen in de relatie was. In de meeste gevallen komen ze gelukkig wel in dezelfde tijdsperiode uit. Bij wat doorvragen blijkt dan dat de verschillen er toen ook al waren.

Waarom werden die verschillen toen als niet storend ervaren?

Allereerst doen de verliefdheidhormonen goed hun werk. Zij vertroebelen het beeld van de ander een beetje. Ze laten je een roze bril dragen die de slechte kanten verduistert. Je ervaart hoofdzakelijk de goede kanten, vooral die, die je het meest in een vorige relatie gemist hebt, en focust hierop. Misschien zie je de slechte kanten wel, maar lijken ze niet zo erg, omdat de goede kanten een veel hogere prioriteit hebben.

Waar gaat het dan mis?

Uiteindelijk gaat de roze bril af, wordt de relatie gewoner, en is men minder op de ander gericht. Het omgekeerde eigenlijk, langzaam maar zeker richt men zich steeds meer op zichzelf, en op bevrediging van eigen behoeften. Schiet deze manier van denken dóór, dan lijken de verschillen ineens veel groter dan in het begin. De eigen mening wordt belangrijker, men richt het spotlight op zichzelf, en kan zich nog maar moeilijk inleven in de ander. Tegelijkertijd focust de partner ook op de ander, en niet op zichzelf, en raakt daardoor ver van zichzelf verwijderd. De één volgt de ander. Dat lijkt een goede samenwerking, maar niets is minder waar. Het teveel aan zichzelf denken wordt uiteindelijk als storend ervaren door de ander. Deze zegt er wat van, er ontstaat ruzie, en ze zijn weer een stukje verder van elkaar verwijderd.

Kan het dan ooit nog goed komen?

Als er een nieuwe balans wordt gevonden in het op elkaar gericht zijn en op zichzelf, dan ben je al een heel eind. Het zou te eenvoudig zijn om te zeggen dat dit het enige is, want er kan natuurlijk veel meer aan de hand zijn. Maar het belangrijkste is dat je nagaat welke manieren van denken in jullie relatie lijnrecht tegenover elkaar staan. Dit wil niet zeggen dat dit voor altijd zo zal zijn. Er valt wel degelijk iets aan deze denkwijzen te versleutelen. Je zult waarschijnlijk nooit het andere uiterste denken, maar iets minder fanatiek de ene kant op denken, betekent dat je dichter bij de andere kant komt. En daar is de balans tussen jullie beiden te vinden.

Een voorbeeld: Als de ene partner extreem proactief is, en bij het minste geringste actie onderneemt, en de andere partner denkt juist lang over alles na om tot een goede beslissing te komen (reactief), dan ligt het nader tot elkaar komen in het midden. Een pro-actieveling moet toegeven dat het soms zeer verstandig is om ergens langer over na te denken om tot de beste beslissing te komen. Een re-actieveling moet tot de conclusie komen dat te lang na blijven denken leidt tot geen enkele actie, en dat een beetje pro-activiteit gunstig kan zijn. Kortom: beiden zetten hun eigen ‘knop’ iets minder hard aan en bereiken daardoor een leefbare balans.

Wil leren hoe je de knoppen weer gelijk kunt zetten wat betreft verschillende denkwijzen? Maak dan eens een afspraak met een relatiecounsellor.

Françoise Vaal  –

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

cover def lores klein

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s