Relatietherapie: ‘Denken te voelen’ in een relatie bestaat niet

Ik denk dat ik voel……

Helaas, dat kan dus niet. Je kunt niet denken te voelen, je voelt óf je denkt. Het is een misverstand dat ik in mijn praktijk vaak tegenkom. Ik heb al vele malen betoogd in deze weblog hoe ons brein een handicap kan zijn. Het neemt namelijk veel te vaak voorrang en dwingt onze zintuigen naar de achtergrond. Zintuigen die we juist hard nodig hebben om ons duidelijk te maken wat goed en niet goed voor ons is. In plaats daarvan gaan er allerlei gedachten, overtuigen en aannames met ons aan de haal. Met als resultaat dat we steeds verder van onszelf verwijderd raken.

Iedereen heeft wel eens een ervaring gehad waarbij er een gevoel naar boven komt en er geen woorden voorhanden zijn, omdat het een onbekend gevoel is. Het onbekende zorgt voor twijfel en bij twijfel neemt het brein het over en verzint een excuus waarom het gevoel niet gevolgd moet worden. Met andere woorden: je twijfelt aan je eigen gevoel en neemt jezelf niet serieus.

Mensen zijn zelfs geneigd om te zeggen: “Ik voel dat wel zo, maar het is niet waar.” Ook dit kan niet. Je gevoelens, wat je natuurlijke zintuigen je vertellen, hebben altijd gelijk. Als je angstige gevoelens hebt bij een situatie, dan zijn die gevoelens echt. Dat zegt echter nog niets over het daadwerkelijke gevaar dat er al dan niet is. Jij hebt angstige gevoelens en die heb je niet voor niets. Zijn er anderen in je buurt die jouw gevoelens onzin vinden door te zeggen: “ah joh, stel je niet aan, er is hier niks om bang voor te zijn,” dan is dat hun mening, en dat zegt niets over de werkelijke gevoelens die je hebt. Luister je toch naar de mening van een ander, dan luister je niet naar je eigen gevoelens. Helaas gebeurt dit vaker dan je denkt.

Achteraf hoor ik vaak: “Ik voelde het, maar ik heb er geen acht op geslagen.” En dat is nu net wat we wel moeten doen: onze zintuigen serieus nemen. De natuur in ons, onze zintuigen voor bijvoorbeeld gevaar, honger, dorst, plaats, temperatuur etc. geven aan wat er aan de hand is. De kunst is om naar deze informatie te ‘luisteren’ ofwel, om in contact te komen met wat je eigen lichaam aangeeft.

Een cliënt die een serie vervelende relaties achter de rug had, kwam ineens iemand tegen waarbij hij zich rustig en geborgen voelde. Deze gevoelens waren hem onbekend en hij maakte een einde aan de relatie. Allerlei gedachten spookten door zijn hoofd die hem het excuus gaven om niet naar zijn zintuigen te luisteren. “Dit voelt zo rustig, dat kan nooit iets worden want in het begin van een relatie moet toch alles onstuimig en wild zijn?” Ziet u de overtuiging cq. aanname van deze man? Wie zegt dat dit altijd zo moet zijn? Gelezen in een blad, heeft iemand hem dat ooit verteld? Het zijn verhaaltjes die niets met de werkelijkheid van doen hebben, maar er wel voor zorgen dat je beslissingen neemt die niet op je gevoel gebaseerd zijn.

Leren vertrouwen op wat je natuurlijke zintuigen (je kunt het ook intuïtie noemen) je vertellen, brengt enorm veel wijsheid met zich mee. Hierdoor kan men de juiste beslissingen nemen vanuit de eigen authenticiteit. Niet omdat anderen er een mening over hebben, maar omdat je het zelf gevoeld en ervaren hebt. Daar kun je woorden aan geven. Niet andersom.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Beter leren voelen? Lees het in mijn ebook – Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf – Het is verkrijgbaar bij bol.com alhier.

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Mijn vrouw zeurt zo!

Het is waarschijnlijk één van de meest gehoorde kreten van een man die in een slechte relatie zit. Sommigen zullen openlijk klagen tegen hun vrouw, anderen doen dat tegen hun vrienden, of tegen een minnares.

De echtgenote krijgt er van langs dat ze over alles iets te zeuren heeft en daardoor eigenlijk een foute vrouw lijkt te zijn. Reden voor de echtgenoot om eens over de schutting naar de buurvrouw te kijken, of zich te onttrekken aan de relatie en zich te storten op werk of hobby.

Klinkt dit je bekend in de oren?

–         zeik niet

–         als je niet op houdt met zeuren dan zoek je maar een ander

–         discussie gesloten

–         ik heb genoeg gehoord

–         zit me niet zo in mijn nek te hijgen

–         begin niet steeds over hetzelfde

–         we hebben dit al lang uitgesproken!

Belangrijk om te bedenken is, welk doel hoop je te bereiken met wat je zegt?

Je wilt waarschijnlijk dat het ophoudt of dat er een oplossing voor komt. Maar het houdt niet op. Ligt dan de schuld geheel bij je partner, of heb je er zelf ook nog een aandeel in?

Durf je de hand in eigen boezem te steken en je eigen gedrag te analyseren?

Voorbeeld:

Man en vrouw zijn al heel wat jaren samen en hebben 3 kinderen. Man werkt fulltime, vrouw parttime. De kinderen zijn al wat ouder en vergen een hoop energie in verband met school, sport, hobby’s e.d.  Op een dag is de vrouw zo moe van al het heen en weer gehol met de kinderen, dat ze als manlief thuiskomt zegt: nou doe jij de kinderen maar!

Man geeft niet thuis, heeft zijn zinnen gezet op de partij tennis die hij met een vriend gaat spelen en is zijn spullen aan het pakken.

Vrouw: hoorde je me?

Man: hè?

Vrouw: hoorde je wat ik net zei?

Man: waarover?

Vrouw (flink geërgerd): of jij de kinderen even over wil nemen

Man: Waarom? Ik moet zo tennissen.

Man exit.

Wat gebeurt er hier nu precies?

  1. De vrouw vraagt het niet maar geeft een bevel. Niet handig gebracht van de vrouw.
  2. De reactie van de man: ontwijken, niet reageren, struisvogelpolitiek toepassen
  3. Man houdt struisvogel politiek vol, in de hoop dat het probleem weggaat. In plaats van op het probleem in te gaan, vermijdt hij het conflict.
  4. Gevolg: vrouw voelt zich niet gehoord
  5. Onderliggende gedachte vrouw: als ik iets wil kan het nooit. Hij denkt alleen maar aan zichzelf

Beiden gaan hier dus in de fout.

De vrouw komt niet tot de kern en vraagt niet vriendelijk om hulp. Ze is over haar grenzen gegaan en kon niet meer redelijk praten.

De man durft het conflict niet aan te gaan en denkt dat het vanzelf wel weggaat als hij er niets over zegt.

Dit gedrag heeft op langere termijn desastreuze gevolgen: ergernis bij de vrouw blijft zitten en ze blijft zeuren over beloftes die hij heeft gedaan en nog nooit is nagekomen.

Zij heeft een duidelijke behoefte: hulp of assistentie van haar man, want ze trekt het met de drie kinderen niet in haar eentje

Aangezien partner geen reactie geeft maar haar ontwijkt, blijft de behoefte bestaan en wordt het probleem groter, omdat de vrouw gedwongen wordt om aandacht te trekken.

Wat is hieraan te doen?

–         Men moet leren gezamenlijk conflicten / problemen op te lossen door gezonde communicatie te leren

–         Men moet naar het eigen aandeel in het probleem kijken en de intentie hebben daar iets aan te willen doen

–         Men moet de intentie hebben het geruzie te willen stoppen en het begrip hebben dat het nooit iets oplost

–         Men moet zich bewust worden van het eigen gedrag en de inefficiëntie ervan voor de relatie gaan inzien

De verbeterde versie van de discussie:

Man en vrouw zijn al heel wat jaren samen en hebben 3 kinderen. Man werkt fulltime, vrouw parttime. De kinderen zijn al wat ouder en vergen een hoop energie in verband school, sport, hobby’s e.d. Op een dag is de vrouw zo moe van al het heen en weer gehol met de kinderen, dat als manlief thuiskomt ze zegt: ik ben zo moe van het geren en gedraaf, je zou me enorm helpen als je iets van me over zou willen nemen. Lukt dat?

Man: Dat is wel lastig op dit moment want die tenniswedstrijd staat met Ben. Kan ik iets voor je doen als ik terugkom van tennis?

Vrouw: Het zou dan fijn zijn als jij dan al het speelgoed zou willen opruimen. Dan kan ik even onder de zonnebank en bijkomen van alles.

Man: geen probleem, dat doe ik.

Françoise Vaal

Vaal Counselling – praktijk voor relatietherapie en personal coaching

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Hij denkt alleen maar aan zichzelf!

Dit is één van de meest gehoorde klachten van vrouwen in mijn praktijk. Er staat ‘hij’ in de kop van deze blog, maar het had net zo goed ‘zij’ kunnen zijn. Het stel heeft het stadium bereikt dat ze veel ruziën over wat er gedaan moet worden voor het gezamenlijke bestaan.

Kennelijk heeft men verschillende prioriteiten ontwikkeld in de loop der tijd. De één is de ander gaan bekritiseren, met als gevolg dat de laatstgenoemde in zijn of haar schulp is gekropen en helemaal niets meer onderneemt.

Beiden kunnen zich echter ondergewaardeerd voelen. Door onderwaardering kunnen er allerlei emoties op gaan spelen zoals onder andere:

–          teleurstelling; dat het niet is wat je hoopte

–          onzekerheid; dat je twijfelt of de ander nog wel om je geeft

–          jaloezie; omdat je partner andere zaken belangrijker lijkt te vinden

–          woede; omdat je vindt dat je respectloos behandeld wordt

Het gevolg hiervan is niet alleen dat de relatie bergafwaarts gaat, maar dat er ook psychische dan wel fysieke klachten kunnen gaan optreden.

De partner die het verwijt krijgt niet om de ander te geven, verdedigt zichzelf vaak met: “Ik denk juist heel veel aan je, en nog vind je dat je niet genoeg aandacht krijgt!”

Denken aan de ander is niet het laten zien dat je om de ander geeft. Hoe weet de ander dat je aan hem/haar denkt? Door gedachtelezen?

In relatietherapie is het weer op gang krijgen van conflictoplossende communicatie stap nummer één. Stap nummer twee is echter de partners duidelijk te laten krijgen of ze nog daadwerkelijk gericht zijn op de ander. Met ‘gerichtheid’ bedoel ik, het aan de ander, met enige regelmaat, laten blijken dat:

–          Je trots bent op je partner

–          Je weet waar je je partner mee kunt verrassen

–          Je mee denkt met je partner

–          Je weet wat er in je partner omgaat of waar deze bezorgd over is

–          Je genegen bent om je partners mening te laten prevaleren boven de jouwe

–          Je iets voor je partner over hebt ondanks dat je het zelf niet leuk te vindt

etcetera

Wat kun je dus doen om die ander zich gewaardeerd te laten voelen?

Iedereen voelt zich pas gewaardeerd als de ander dit duidelijk door middel van acties/handelingen en communicatie laat blijken.

Als je naar de voorgaande opsomming kijkt, bedenk dan eens wanneer je voor de laatste keer gezegd heb trots op je partner te zijn, of duidelijk respect hebt getoond voor de ander. Wanneer heb je meegedacht met het probleem van de ander en die iets uit handen genomen, bijvoorbeeld? Of wanneer ben je meegegaan naar iets wat je partner leuk vond, maar jij niet, maar heb je je uit liefde opgeofferd?

Uit onderzoek blijkt dat partners die dit (ook na vele jaren) nog steeds voor elkaar over hebben, gelukkig zijn in hun relatie. Het blijft ‘werken’, maar is zeer de moeite waard!

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Empty nest, de kinderen zijn het huis uit.

Herplaatsing (eerder verschenen 24-2-2009)

Onlangs was ik te gast bij het tv programma Tijd voor Max, samen met leeg nest moeder Annemarie van Gelder om te discussiëren over het lege nest gevoel als de kinderen uit huis zijn.

Veel vaders en moeders krijgen er jaarlijks mee te maken: je jongste kind verlaat het nest. Aan de ene kant zou het een blijde gebeurtenis moeten zijn, aan de andere kant is het een afsluiting van een periode die verdriet veroorzaakt.

Allerlei routines en automatismen vallen weg. Zoals nadenken over wat de kinderen lekker vinden om te eten, op tijd de was doen zodat de voetbal kleding weer netjes in de kast ligt, meedenken of ze iets voor school nodig hebben etc.etc. Ineens ben je weer met zijn tweetjes, of misschien als alleenstaande ouder: in je eentje. Het kan dus even wennen zijn aan dit nieuwe leven.

Wanneer kom je geestelijk in de problemen als je kind het nest heeft verlaten? Vaak is dat het geval als je jezelf te lang alleen nog maar als ouder hebt gezien. Je hebt je weggecijferd voor de kinderen, of je altijd aangepast aan hun leven. Je hebt hun harde muziek, grote monden, vreselijk tafelmanieren allemaal gepikt, meegeleefd met hun liefdesverdriet en hun interesses. Maar dan ineens zijn ze weg. Je wordt teruggeworpen op jezelf. En wie was je eigenlijk ook weer? Wat boeit je eigenlijk nog in het leven? Waar gaat je hart sneller van kloppen? Waar krijg je inspiratie van? Wat wil je beslist nog doen?

Niet iedereen kan bovenstaande vragen zomaar beantwoorden. Wat je niet wilt, is meestal makkelijker te beantwoorden, dan wat je wel wilt.

Als je de laatste jaren dat de kinderen steeds zelfstandiger werden, jezelf al weer op de kaart hebt gezet, dan zul je wat minder intens verdriet ervaren. Maar ben je tot het moment dat ze de deur achter zich dicht trekken alleen maar op hen gefocust, dan is dat even slikken.

In mijn praktijk kom ik vaak mensen tegen die relatieproblemen hebben sinds de kinderen de deur uit zijn. Ze worden weer met elkaar geconfronteerd, lijken minder gespreksstof te hebben (de kinderen zorgden daar namelijk vaak voor), vinden het saai thuis, willen aandacht van elkaar, maar zijn alleen nog gewend dit aan de kinderen te geven en niet aan elkaar.

In sommige gevallen blijkt de relatie geheel doodgebloed te zijn, en werden de ouders nog bijeengehouden door de kinderen.

In andere gevallen is er zeker nog een sterke basis waarop gebouwd kan worden. Niet alleen moeten de partners weer met frisse blik naar elkaar durven kijken, opnieuw met elkaar leren praten en aandacht aan elkaar geven, daarnaast moeten ze naar zichzelf kijken om een persoonlijk levensdoel vast te stellen. Want het doel ‘kinderen opvoeden en grootbrengen’ is weggevallen.

Enkele problemen die zich kunnen voordoen in de relatie zijn bijvoorbeeld:

–          ineens veel aandacht van je partner vragen

–          met iemand samen leven die niet begrijpt dat je moeite hebt met het feit dat de kinderen weg zijn

–          gevoelens van eenzaamheid

–          gevoelens van nutteloosheid en doelloosheid.

–          het leven als saai ervaren

–          gevoelens hebben niet belangrijk meer te zijn, er niet meer bij te horen

Als belangrijkste oplossing valt aan te geven dat je de oude situatie moet loslaten.

Je moet accepteren dat:

–          je leven een nieuwe fase ingaat en je eigen leven opnieuw vorm moet krijgen

–          je niet meer de belangrijkste persoon in het leven van je kinderen bent, maar wellicht wel voor je partner, of anderen. Je bent nu niet ineens minder waard geworden

–          je open moet gaan staan voor nieuwe mogelijkheden

Ongetwijfeld heb je als ouder nog steeds bepaalde verwachtingen van je kind. Maar helaas, die zijn niet altijd even reëel. Probeer ze voor jezelf eens op een rij te zetten. Schrijf op welke verwachtingen je hebt, wat je zelf nog kunt doen voor de kinderen, en wat je wilt dat zij voor jou doen. Bespreek dit met ze en kijk of je tot een compromis kunt komen, wat voor beiden werkt. Veel ouder-kind relaties lopen stuk omdat de ouders te hoge verwachtingen hebben, of vastgeroeste overtuigingen. Durf als ouder naar jezelf te kijken. Ga er niet zomaar van uit dat je de wijsheid in pacht hebt. Je hebt een nieuwe generatie groot gebracht, die in een andere wereld is opgegroeid, met eigen ideeën, wensen en visies. Deze kunnen heel goed naast elkaar bestaan, als er ruimte blijft om te praten en te luisteren naar elkaar. Je hoeft het niet altijd met ze eens te zijn, maar je mening opdringen werkt meestal slecht.

Wat moet je niet doen als je kinderen uit huis zijn:

–          bemoeizuchtig zijn

–          kritiek leveren op hoe ze hun leven leiden

–          aandacht van ze opeisen of jezelf steeds op de voorgrond plaatsen

–          je kind zich schuldig laten voelen door steeds opmerkingen te maken dat ze zo weinig komen

–          onuitgesproken verwachtingen koesteren

Kom je er zelf niet uit, praat dan eens met lotgenoten of zoek een professional die kan helpen om door deze fase heen te komen.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Relatietherapie: Ik word gek van mijn schoonouders!

In tv-series zijn ze er gek op: de vervelende schoonouders. Die leveren genoeg materiaal voor menige aflevering. In de Amerikaanse hitserie Dharma & Greg (wordt nu herhaald) bijvoorbeeld, zijn het de totaal tegenovergestelde schoonouders van beiden die voor ruzie en onenigheid zorgen. De schrijvers van deze serie zitten dan ook niet ver naast de waarheid, want in het dagelijks leven bestaan er echt zeer moeizame verhoudingen met schoonouders. Ik krijg dit in mijn praktijk regelmatig te horen. Ruzie over of met schoonouders kan zelfs zo hoog oplopen dat er een echtscheiding volgt.

Welke oorzaken liggen aan een moeizame relatie met je schoonouders ten grondslag?

–         Bemoeizucht van de ouder(s) met het huwelijksleven van de kinderen, niet kunnen loslaten van de kinderen, (bijv. niet respecteren van hun privacy)

–         Bemoeizucht van de ouder(s) met de kleinkinderen, niet goed naar de instructies van de eigen kinderen luisteren, betweterigheid op dit vlak, de eigen mening doordrammen

–         Te hoge verwachtingen koesteren van de schoondochter of –zoon, inzake familie aangelegenheden en/of tradities, (bijv. een groot verschil in familieverbondenheid)

–         Jaloezie van de ouder naar schoondochter of –zoon, omdat zij alle aandacht van hun kind krijgen, en zij als ouder minder belangrijk zijn geworden

–         Veroordelen door de ouder van een schoondochter of –zoon, omdat deze andere normen en waarden nastreeft (bijv. uit een andere cultuur komt)

Iedereen herkent wel iets in bovengenoemde oorzaken, en het is te hopen dat je er weinig last van ondervindt. Maar wat nu als je er wel problemen mee hebt, en je huwelijksleven niet dat is wat je ervan verwachtte, omdat je er gratis schoonfamilie bij kreeg?

Wat moet je vooral NIET doen?

–         je partner veroordelen vanwege zijn of haar ouders

–         je partner niet meer respecteren omdat deze niet zo loyaal is naar jouw ouders

–         ruzie maken met je schoonfamilie zonder dit van tevoren besproken te hebben met je partner

–         je schoonfamilie van alles gaan verwijten en nooit met hen praten over de verschillen in inzichten

–         je partner proberen te overtuigen dat jouw ouders helemaal geweldig zijn, terwijl deze dat niet vindt

–         je partner dwingen om mee te gaan naar je ouders

–         klagen bij je schoonouders over hun kind (jouw partner)

–         het persoonlijk opvatten als je partner jouw ouders niet ziet zitten, het zegt iets over je ouders, niet over jou

–         je gedachten en gevoelens over je schoonouders voor jezelf houden, vroeg of laat komt dit tot een uitbarsting

Wat moet je WEL doen?

–         Respecteer de loyaliteit van je partner jegens zijn/haar ouders

–         Maak je gevoelens en gedachten over je schoonfamilie bespreekbaar met je partner, en probeer de verwachtingen die er aan beide zijden zijn zo helder mogelijk te krijgen. Het moet duidelijk worden waar er grenzen gesteld kunnen worden waar jij en je partner mee kunnen leven

–         Als er te hoge verwachtingen zijn van de schoonfamilie, dit openlijk bespreken zonder verwijten te maken, of anderen te veroordelen. Denk oplossingsgericht, blijf niet hangen in een negatieve sfeer, maar buig deze om naar iets positiefs.

–         Als de emoties over je schoonouders te hoog opgelopen zijn, laat de discussie dan wachten tot een later moment. Kom er dan op terug, wanneer de gedachten onder je emoties helder voor je zijn geworden,  zodat er op een rustige volwassen manier over gesproken kan worden

–         Je partner vrijlaten in het beslissen om al dan niet mee te gaan naar je ouders

Lukt het je niet? Probeer dan eens professionele hulp.

Ter  inspiratie: Films en tv-series met goede voorbeelden van vervelende schoonfamilie:

–         ´t Zonnetje in huis

–         Everybody loves Raymond

–         Shrek 2

–         The Bold & the beautiful

–         Father of the bride

–         Meet the Fockers

–         Dharma & Greg

–     The king of Queens

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Je verwijt elkaar alleen nog maar (1)

Als cliënten in mijn praktijk komen voor relatiecounselling, dan zijn de meesten al geruime tijd in de ‘verwijt’-fase beland. Ze kunnen niet meer ophouden elkaar de schuld van alles te geven, of met zichzelf te verdedigen tegen de aantijgingen van de ander. Men hoopt dat de counsellor partij trekt en zal zeggen dat iemand zich aan moet passen, zodat die kwestie voor eens en voor altijd is opgelost.  Helaas geldt hier het oude gezegde: waar er twee kijven, hebben er twee schuld. De verwijtende partij treft net zo vaak blaam als de verdedigende partij.

Allereerst  is het voor een goed verloop van de counsellingsessies van belang, dat de partners in gaan zien dat verwijten maken zeer onproductief is. Je geeft elkaar de schuld van alles en bent niet meer bezig met oplossingen. De verwijdering tussenbeiden wordt alleen maar groter. Wat men moet leren inzien is dat het nooit gaat om:

– Het tandpastadopje dat er niet op gedraaid wordt

– De wc-rol die verkeerd om hangt

– De was die naast de wasmand ligt i.p.v. erin

– De cellofaantjes van tampons die op de badkamer vloer liggen

– De afwasmachine die nooit op tijd leeggemaakt is

– Het aanrecht waar steeds kruimels blijven liggen

– De cola die altijd net op is als jij wat wilt nemen

– Het afvoerputje in de gootsteen dat altijd vol met rommel zit

Etcetera …….etcetera

Allemaal heel vervelend, maar hier gaat je relatie niet van stuk.

Bij wat doorvragen blijkt er vaak veel meer aan de hand te zijn. Ga eens na: “Wat is er nu werkelijk zo irritant aan het vergeten tandpastadopje?”

a) Het wordt een kliederzooi

b) Er kan troep in de tube komen

c) Ik laat de wastafel altijd netjes achter

d) Het is toch een kleine moeite om dat voor me te doen

Het draait meestal niet om keuze a of b.

Bij c) komen we al dichter bij de waarheid. Dit antwoord zou kunnen staan voor: ”Ik laat het altijd netjes voor een ander achter, waarom kan iemand anders dat niet voor mij doen? Ben ik niet belangrijk genoeg ofzo?”

Vooral de laatste zin raakt zeer waarschijnlijk het hart van de heersende problematiek in de relatie: iemand heeft het gevoel genegeerd te worden, en weet geen andere manier om dit aan te geven dan van de ander te eisen om iets voor hem of haar te doen. Voldoet de ander hieraan, dan heb je bewijs dat je in ieder geval belangrijk genoeg gevonden wordt. (hier eindigt het vaak niet mee, maar daarover later meer)

Bij antwoord d) heeft de eiser verwachtingen die kennelijk niet worden waargemaakt. Ook deze persoon kan het gevoel hebben dat hij of zij er niet meer toe doet. In plaats van de koe bij de horens te vatten en er goed over te praten, wordt er een machtsspelletje gespeeld. De aanklagende partij hoopt door eisen te stellen, en dus macht uit te oefenen, de aandacht voor zichzelf te winnen. Meestal werkt dit juist averechts.  Per slot van rekening is niemand graag in de buurt van een brullende beer.

Hoe stop je met verwijten?

1.  door af te leren dat je op een gebiedende wijs tegen je partner spreekt. Deze kan het gevoel krijgen als kind behandeld te worden, slaat dan alleen maar dicht en doet helemaal niet wat er gevraagd wordt, of doet het wel maar dan in stil protest (en dat kan later tot ontploffing komen).

2.  door bij jezelf na te gaan wat er onder de irritatie zit. Gaat het nu echt om het tandpasta dopje, of wil je bijvoorbeeld  graag dat iemand aandacht aan je besteedt, of misschien meer respect toont, of in ieder geval erkent dat jij die eenvoudige dingen graag voor de ander doet?

3.  door het gevoel bespreekbaar te maken. Probeer dat dan ook niet op een aanklagende wijze te doen zo als: “Jij respecteert me gewoon niet.” Dit komt weer beschuldigend over, en de andere partij luistert niet meer of verdedigt zich. Beter is als je het probleem bij jezelf houdt door te zeggen: “Ik heb  het gevoel niet gerespecteerd te worden. ” Dit biedt de andere partij ruimte om te antwoorden of door te vragen. (deze kan het natuurlijk ook negeren, maar daar zal ik in een andere blog op terugkomen). Het zou een voorwaarde kunnen zijn voor een  oplossingsgericht gesprek.

Lukt het je niet om met verwijten te stoppen, zoek dan een professional die je hierbij terzijde kan staan. Verwijten maken is niet alleen onproductief, maar het kost ook nog eens veel energie en geeft stress. En daar wil je verre van blijven.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Opnieuw vertrouwen na vreemdgaan (2)

De reacties van vreemdgangers zijn van groot belang voor het opnieuw opbouwen van de getroffen relatie. Je hebt het verteld, het is uitgekomen, je hebt je relatie op het spel gezet maar je wilt wel verder. Allerlei emoties kunnen zich aan je opdringen. Bijvoorbeeld:

–         Angst door geen controle meer te hebben over je plaats in de relatie

–         Walgen van jezelf, je schamen

–         Een enorm schuldgevoel hebben, (je had je partner niet willen kwetsen)

–         Geen schuldgevoel hebben, (omdat het niets voorstelde)

–         Opluchting dat het is uitgekomen (en het dubbelleven kan stoppen)

–         Angst voor hetgeen komen gaat in de relatie, twijfel of de oude relatie weer hersteld kan worden

–         Verdriet om verlies van de minnaar/minnares

–         Ongeduld omdat de partner niet snel genoeg over het verraad heen kan komen

–         Hopeloosheid, verlamming, niet weten hoe met de situatie om te gaan

Hoe kun je met deze gevoelens het beste omgaan om in ieder geval te proberen weer op het juiste spoor te komen?

Inzicht krijgen

Als er sprake is van enorme schuldgevoelens of zelfs walging, dan is het waarschijnlijk zo dat men de negatieve gedachte over zichzelf sterk uitvergroot. Door inzicht te krijgen waarom je het hebt gedaan, wat de onderliggende redenen waren, hoe het zover heeft kunnen komen, worden oude onproductieve patronen in de relatie duidelijk.  Waarom heb je de stap gezet buiten je relatie? Wat is er dus niet goed aan je relatie?

Door hierin inzicht te verkrijgen in je beweegredenen kun je jezelf weer leren accepteren. Is dat het geval dan pas kun je weer verder om de gedeukte relatie mee te helpen opbouwen.

Voel je je met name angstig of geblokeerd, dan is het zaak om duidelijk te krijgen wat die angst precies inhoudt.  Waar ben je exact bang voor? Hoe helderder je dit op je netvlies krijgt, hoe dichter je bij de oplossing komt.

Openstellen

Heb je veel verdriet over het verlies van je minnaar/minnares, dan is het beseffen en accepteren dat het voorbij is, het belangrijkste. Heb je dat kunnen doen en kies je 100% voor je partner, dan is het zaak je aandacht exclusief op hem/haar te richten. Je moet je weer stukje bij beetje leren openstellen, door bijvoorbeeld te praten over wat er beter kan en moet in jullie relatie, samen dingen te ondernemen, werken aan een nieuwe toekomst. Laat het verleden los en concentreer je op de toekomst. (Uiteindelijk geldt dit ‘loslaten’ ook voor de partner (zie vorige weblog)

Aandacht en geduld

Ongeduld bij de vreemdganger komt veelvuldig voor. Je hebt schuld bekend, ellende over je heen gekregen, maar je bent nu een maand verder, en het wordt tijd dat je partner zich niet meer zo aanstelt, en gewoon weer teruggaat naar de orde van de dag, denk je. Wat gaat hier allemaal mis? Als je je zo gedraagt, toon je geen enkel respect dan wel begrip voor het verdriet of de woede van je partner. Je erkent het niet, je zorgt niet voor een veilige omgeving van je partner en daarmee zorg je dus ook niet voor je partner. Hiermee geef je eens te meer aan dat die persoon dus niet zo belangrijk voor je is. Helaas, als je gedachten zo zijn, dan zal het je waarschijnlijk niet lukken om terug te gaan naar de orde van de dag en zet je de relatie alleen nog maar meer onder druk.

Juist aandacht geven aan je partner, luisteren naar de pijn die geleden is, er begrip voor tonen is van belang. Aandacht en geduld zijn op dat moment de enige oplossing.  Jij kunt het misschien makkelijk achter je laten….. je partners zelfvertrouwen is naar het nulpunt gedaald en moet weer opgekrikt worden. Dat gebeurt niet als jij bepaalt wanneer dat gebeuren moet. (zie voor opmerkingen hierover als het te lang duurt, de vorige over dit onderwerp)

Van belang is dat je vooral inzicht krijgt in de gedachten achter de emoties. Waarom ben je eigenlijk zo boos of verdrietig, wat zit er achter die negatieve gedachten? Excuses? Aannames? Gaat het wel om de relatie of zit er iets anders achter?

Kom je er zelf niet uit, praat er dan met iemand over die er geheel buiten staat. Deze kan je met een frisse blik wellicht een spiegel voor houden als je zelf een blinde vlek hebt.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Mijn Ebook:  Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf vind je bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Opnieuw vertrouwen na vreemdgaan (1)

De meest gehoorde vraag in mijn praktijk voor relatietherapie is wel:

‘Hoe krijg ik zo snel mogelijk het vertrouwen weer terug nu ik ben vreemdgegaan?’

Geen makkelijke vraag. Eén en ander hangt af van

  1. hoe de relatie was voor het vreemdgaan en
  2. Wat het vreemdgaan exact geweest is
  3. de emoties van ‘het slachtoffer’

Wat punt 2 betreft: het maakt nogal uit of je jarenlang met een ander bent vreemdgegaan, of dat je alleen een aantal ondeugende sms’jes hebt verstuurd. De kans is groot dat je sneller vergeven en vertrouwd wordt in het laatste geval.

In het geval van punt 1 moet je je eerst afvragen of het vreemdgaan gekomen is door de toestand van de relatie. Was de relatie goed en is het min of meer een ‘hormonenkwestie’, dan is het mogelijk om het vertrouwen weer helemaal hersteld te krijgen.

Was de relatie aan het wegzakken en heb je middels vreemdgaan een uitvlucht gezocht? Dan is er dubbel werk te verrichten: het vertrouwen weer opbouwen en werken aan de zwakke punten in de relatie (of onder ogen zien dat je relatie niet is wat je wilt).

De belangrijkste factor in het weer vertrouwd worden hangt sterk af van het zelfvertrouwen van je partner (punt 3). Als je partner, het slachtoffer in deze, van nature al weinig zelfvertrouwen heeft dan zou het wel eens heel moeilijk kunnen worden om je te vergeven. De klap die dan is toegebracht kan onoverkomelijk lijken. Want de boodschap die door het vreemdgaan is overgekomen is dan: “Ik ben niet leuk genoeg om van te houden”.

(Als relatietherapeute is het voor mij dan ook zaak om zo snel mogelijk dit zelfvertrouwen te gaan opbouwen, zodat er bij ‘het slachtoffer’ ruimte ontstaat om reëel na te denken over het gebeurde en de emoties een plek te gaan geven)

Van belang is dat het ‘slachtoffer’ aangeeft hoe je als vreemdganger het vertrouwen weer op zou kunnen bouwen. Dit kan zijn door:

–         altijd te laten weten waar je bent, bereikbaar te zijn

–         te bewijzen dat de andere relatie echt over is

–         openheid te geven in e-mail/mobiele telefoon

–         meer aandacht en tijd aan hem/haar te wijden

etc.

Vooral in het begin is het belangrijk dat aan bovenstaande zaken voldaan wordt. De vreemdganger moet het vertrouwen geven, en als deze voor de relatie wil gaan, dan zou het geen probleem op moeten leveren. Levert het dat wel, en je wilt niet aan de eisen voldoen, dan kun je je afvragen of je wel zo graag bij je partner wilt blijven. Want kennelijk heb je er niet genoeg voor over.

Ook niet onbelangrijk te weten is dat na verloop van tijd (hoe lang is moeilijk te zeggen, dat is  voor iedereen anders) er weer vertrouwen zou moeten ontstaan en het misschien minder belangrijk wordt om bijvoorbeeld altijd te laten weten waar je bent.

Als dit echter wel het geval is en je partner vertrouwd je na jaren nog steeds niet, dan kan het goed zijn om naar het zelfvertrouwen van de partner te kijken. En daar actie op te ondernemen (counselling of coaching wellicht).

De belangrijkste punten om vertrouwen te herwinnen is:

–         aangeven dat je toch voor je partner kiest (hoe vaak de ander daar ook om vraagt, zeg het steeds weer opnieuw)

–         vragen aan je partner hoe je het vertrouwen kunt teruggeven, wat daar exact voor nodig is (als de eisen extreem zijn, dat je nooit meer naar een café mag bijv. dan is dit niet reëel, en daar moet over gesproken worden)

–         als je bij machte bent om de eisen van je partner in te willigen dan moet je ze ook volhouden. Keer op keer zul je moeten bewijzen (ook al ben je het wel eens zat) dat je eerlijk en open bent en dat er geen geheimen meer zijn. Dat vergt geduld, maar dat is nodig als je echt verder wilt met je partner. Realiseer je dat je een wond hebt gemaakt die niet zomaar te helen is. Zeggen dat het ‘nu maar over moet zijn met die emoties’ is niet aan jou. Neem de gevoelens van je partner serieus.

Kom je er zelf niet uit, wacht dan niet te lang met het inroepen van professionele hulp.

Francoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover def lores klein

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Invloed van ziekte op je relatie(s) (2)

In mijn vorige weblog schreef ik over hoe mensen op totaal tegenovergestelde manieren met hun ziekte omgaan, en hoe hun omgeving hierop reageert. Deze keer vestig ik de aandacht op mensen die een zieke in hun naaste omgeving hebben.

Waar kun je tegenaan lopen met een langdurig zieke in je naaste omgeving?

Machteloosheid

Deze staat meestal op de eerste plaats. Je zou de ander heel graag willen helpen, biedt dat ook steeds aan, maar beter maken kun je de patiënt helaas niet. En dat frustreert. Je zou niets liever willen, dan je geliefde of gezinslid weer terug krijgen in gezonde staat. Maar je hebt het niet voor het zeggen en dat doet je verdriet.

Oncontroleerbaarheid

Er is een zieke in je naaste omgeving en je moet je aan de nieuwe situatie aanpassen. Je weet helaas niet hoe het gaat lopen, zeker niet met ernstig of chronisch zieken. Wat gaat er gebeuren, hoe gaat het ziekteverloop, komt er verbetering in, gaat het slechter, wanneer gebeurt dat en hoe? Je hebt geen grip op de situatie, kan het niet of nauwelijks onder controle krijgen en dat put je uit.

Gebrek aan sociale steun

Het kan zijn dat jij zelf helemaal opgaat in het verzorgen en tot steun zijn van de patiënt. Het is misschien je kind of je partner, en jouw leven staat op zijn kop. Het kan soms erg moeilijk zijn om te merken dat in het begin iedereen de deur plat loopt, er kaartjes worden gestuurd en er gebeld wordt hoe het met de zieke gaat, en dat na verloop van tijd dit minder wordt. Je kunt je wel eens behoorlijk eenzaam gaan voelen. Misschien ben je zelfs wel eens flink kwaad op ze en heb je het gevoel dat iedereen je laat zitten.

De werkelijkheid niet inzien

Je kunt ook gewoon doorgaan met het leven dat je altijd al leidde, en de zieke maar een klein beetje in je leven toelaten. Je besteedt de zorg misschien uit, of gaat niet zo vaak naar het ziekenhuis omdat je jezelf voorhoudt dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen. “Mij overkomt het niet”, denk je. Maar hou je dit jezelf voor uit angst dat het wel eens heel erg zou kunnen zijn, en je deze waarheid niet aankunt?

Geen hulp durven vragen

Je denkt misschien dat anderen veel te druk zijn, of dat het hen niet interesseert dat je partner ziek is, en je durft geen hulp aan hen te vragen. Je neemt bij voorbaat al aan dat ze je niet zullen helpen, met iets in het huishouden, of even oppassen terwijl jij  boodschappen doet o.i.d. Je verzuipt eigenlijk in de situatie en ontkent dat er mensen zijn die  best hulp zouden willen verlenen.

Wat kun je aan eerder genoemde punten doen om het zo draaglijk mogelijk te maken?

Machteloosheid is een lastige. Je kunt de patiënt zelf niet helpen, maar deze wel tot steun zijn door op te letten wat de medici zeggen, informatie te verzamelen over de ziekte, je te verplaatsen in de gevoelens van de zieke, om zo na te gaan hoe je deze het beste van dienst zou kunnen zijn. Je helpt dan in ieder geval zo veel als je kan, en je hebt een doel, dat het gevoel van machteloosheid afzwakt.

Oncontroleerbaarheid is net als machteloosheid moeilijk om mee om te gaan. Aan de ene kant accepteer je dat je geen controle over de situatie hebt, en aan de andere kant moet je eigen leven onder controle blijven, anders raak je zelf de draad kwijt. Accepteer dat jij niets aan de ziekte kunt doen. Hou je eigen leven onder controle voor zover dat gaat, en val op automatismen terug als dat nodig is. Probeer zelf een ritme vast te houden, dan kost het je de minste hoeveelheid energie. En energie heb je hard nodig om met de zieke om te gaan.

Als je de werkelijkheid niet wilt inzien op het moment dat de nood het hoogst is, heeft dat het voordeel dat  je energie wint. Je blijft je eigen leven leiden, en laat het zo min mogelijk beïnvloeden door de zieke. Daar staat echter tegenover dat je een grote klap kunt krijgen op het moment dat het echt misgaat met de zieke, of als deze er zelfs al niet meer is. Je kunt jezelf gaan verwijten niet genoeg te hebben gedaan, of misschien jezelf wel de schuld gaan geven. “Had ik maar…” en “Als ik…” zijn zware gedachten om mee te moeten leven.  Je hoeft niet je eigen leven aan de kant te zetten voor een zieke, maar besteed er wel aandacht aan. Dit helpt bij het acceptatie-, en verwerkingsproces.

Gebrek aan sociale steun en geen hulp durven vragen gaan soms hand in hand. Je moet bedenken dat anderen je meestal niet bewust in de steek laten. Zij kampen met dezelfde machteloosheid en hebben geen idee wat ze zouden kunnen ondernemen om te helpen. Door hulp te durven vragen in je omgeving doorbreek je de situatie, en mensen zijn je soms dankbaar dat je hen vraagt. Dit maakt hen namelijk minder machteloos en geeft hen het gevoel een steentje bij te kunnen dragen. Laat je dus niet verleiden om boos te worden op je omgeving, maar vraag gewoon om hulp. Dit kan voor beiden een groot verschil betekenen.

Françoise Vaal

Vaal Counselling – Praktijk  voor relatietherapie en personal coaching

Relatietherapie: Invloed van ziekte op je relatie(s) (1)

Het is niet alleen als je ouder wordt dat je meer met ziekte in je omgeving in aanraking komt. Er zijn genoeg jonge mensen die ergens aan lijden. In tv programma’s als BNN’s  ‘Je zal het maar hebben’, http://www.bnn.nl/page/jezalhetmaarhebben , wordt verslag gedaan van de ziekten of handicaps van jonge mensen en hoe ze daarmee hebben leren omgaan. Soms weten ze zelfs dat ze niet lang meer te leven hebben, maar toch gaan ze relaties aan en doen ze zoveel mogelijk ‘gewone’ dingen.

Wat maakt hen zo sterk hierin? En waarom is het zo moeilijk om je relatie goed te houden als er op latere leeftijd sprake is van een langdurig zieke? Onbegrip, depressie, heftige emoties zijn zomaar een paar oorzaken waardoor deze relaties onder grote druk komen te staan.

Ga naar een ziekenhuis, bekijk twee mensen met dezelfde ziekte, en de één zal nog redelijk vrolijk zijn en plukt de dag, terwijl de ander  bij de pakken neerzit, en overal over klaagt. Hij heeft misschien net zoveel pijn als de ander, maar ventileert het, en zwelgt in zelfmedelijden.

Er zijn mensen die express naar comedy shows kijken op hun draagbare dvd-speler, en zo vaak mogelijk proberen te lachen, ondanks hun ernstige toestand. Ze voelen zich prettig, stralen dit uit, en het lijkt of alles bij hen vanzelf gaat.

Er zijn ook mensen die het zo bekijken: “Ik hoef niet zo’n DVD te kijken, want ik ben ziek en ik heb niks te lachen.” “Ik kan nu eenmaal geen plezier hebben, want ik ben namelijk ziek.” De laatste persoon is alleen maar met zijn ziekte bezig, bij alles wat er gedaan wordt, beroept hij zich op zijn ziekte. Deze personen leven dus alleen nog met negatieve gedachten. Het enige dat nog bestaat is hun ziekte met de nadelige gevolgen ervan. Hun wereld staat of valt letterlijk met hun ziekte.

Dit zijn natuurlijk twee uitersten, waar de meeste patiënten met hun specifieke gedrag tussenin zitten. Duidelijk moge echter zijn dat de relatie met de zieke die veel klaagt en alles somber in ziet onder veel grotere druk staat dan de andere. De “klager” zuigt alle energie van anderen op, omdat deze zelf ‘leegloopt’ door zich op te winden, kwaad te zijn, of te klagen.

Bij de “drager” zie je dat alle stoelen altijd bezet zijn rond zijn bed. Deze mensen kunnen, ondanks dat ze ziek zijn, zelfs nog energie geven. Je kunt met ze lachen, ze zijn nog in de rest van de wereld geïnteresseerd.

Positief denken brengt rust in je hoofd, en daarmee ook in je lijf. Positiviteit helpt het lichaam bij herstel. Precies wat je eigenlijk nodig hebt als je ziek bent. In relaties met een zieke, zie je zelfs soms dat de zieke sterker is dan de partner, door optimisme. Deze relaties zijn sterk, komen er uit, hebben het gereedschap om te praten, problemen te verhelpen.

Natuurlijk is het moeilijk om vrolijk te blijven, of positief te zijn als je pijn hebt, maar als je het probeert heb je in ieder geval kleine momenten van plezier. En die kleine momenten kunnen een wereld van verschil betekenen.

Neem een voorbeeld aan die jongeren uit “Je zal het maar hebben”. Zij laten zich niet klein krijgen en maken er het beste van, al is hun tijd soms bijna al gekomen. Met deze instelling maken ze veel vrienden, of verdiepen de relaties die ze al hebben. Nodeloos te zeggen dat deze mensen meer hulp krijgen dan een patiënt die alleen maar klaagt.

Optimisme en realisme werken probleemoplossend. Pessimisme en cynisme lokken problemen uit.

In de volgende blog zal ik ingaan op het gedrag van mensen in de omgeving van een zieke.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.