Relatietherapie: De kunst van het wegnemen van wantrouwen

Als relatietherapeute heb ik er dagelijks mee te maken: het wantrouwen tussen mensen. Vertrouwen dat eenmaal geschaad is, komt niet zomaar weer terug. Daar gaan soms jaren overheen. Veel mensen hebben geen idee hoe ze het vertrouwen van hun partner weer terug kunnen winnen.

Een mooi voorbeeld hoe dat er in de dierenwereld aan toe gaat, zag ik vanmorgen. Een half jaar geleden kwamen er nieuwe schapen op de dijk die langs mijn huis loopt. De eerste maanden had ik mijn hond braaf aan de lijn, vooral vanwege de springerige lammetjes. Die zijn heel interessant om te achtervolgen. Een tijdje geleden zijn de lammetjes echter weggehaald en staan er alleen nog volwassen ooien. De tijd om eens aan het vertrouwen te werken tussen hond en schaap.

De eerste weken dat ik mijn hond los liet lopen, sprak ik haar toe dat ze rustig moest lopen. Dat deed ze, maar de ooien renden met een boog om haar heen. De boog werd echter steeds kleiner. Ik sommeerde mijn hond keer op keer om bij me te blijven lopen in een rustige pas. Dat deed ze braaf.

Uiteindelijk heeft dit gelijkmatige gedrag geleid tot een eerste snuit-snuit ontmoeting vorige week. Het was maar kort, maar het was al heel wat dat een ooi moedig genoeg was om even te blijven staan. Vanmorgen bleek het echte vertrouwen: de ooien bleven staan terwijl mijn hond rustig op ze af liep. Ze werd bijna verwelkomd in de kudde en er werd druk over en weer gesnuffeld. Een schaap liet zich zelfs even door me aaien. Om respectvol te blijven liepen we al snel weer door en de schapen vervolgden ook hun weg.

Waarom ze ons nu vertrouwen? Omdat we iedere dag weer dezelfde routine hebben laten zien. We hebben ons rustig gedragen, met goede, vriendelijke energie. We stonden open voor ze en respecteerden ze. En dat is natuurlijk precies wat mensen onderling ook moeten doen. Als iemand je weer moet gaan vertrouwen dan moet je simpelweg langere tijd dezelfde open houding aan nemen en de juiste energie uitstralen. Ook als iemand je nog niet vertrouwt. Niet eenvoudig, maar wel te doen. Een hond en een kudde schapen hebben het vandaag maar weer eens bewezen.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

*Deze blog is eerder geplaatst op Terugnaarjenatuur.wordpress.com

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: We lijken wel broer en zus

Na 20 jaar huwelijk is het allemaal niet zo fris meer en zijn er honderden gewoonten en automatismen de relatie binnen geslopen. Ieder doet zijn eigen ding, de logistiek binnen het gezin loopt, maar de relatie lijkt afgeserveerd.

Ik krijg vaak de vraag: hoe krijgen we het weer terug? “Als het weg is, dan krijg je het toch nooit meer terug?”

Mijn belangrijkste vraag is dan: “Hoe krijg je ‘wat’ weer terug?” Toen jullie nog jong en fris waren, waar bestond jullie relatie toen uit? Wat deden jullie? Waarom voelde het specifiek zo goed? Op grond waarvan besloten jullie samen door het leven te gaan?

Iedere relatie is natuurlijk anders, en sommigen nemen met weinig genoegen. Sommigen weten niet meer waarom ze de relatie zijn aangegaan. Dat kan o.a. liggen aan het feit dat

je je basislevensdoelen eerst nog moet gaan vervullen zoals:

  1. studie afmaken of werk zoeken
  2. samenwonen (of misschien wel het huis uit), of een huis kopen en verbouwen

Daaruit voort vloeien vaak vanzelf de volgende doelen:

  1. kinderen krijgen
  2. zorgen dat de kinderen naar school gaan

…..en dan komt er een moment dat de sleur intreedt.

Er is geen gezamenlijk doel meer. Er waren steeds praktische doelen waar je aan werkte. Toen de kinderen kwamen had je de zorg, moest je daarnaast nog werken en was er geen tijd om aan je relatie te denken. Maar als het moment komt dat er meer ruimte is omdat de kinderen minder opeisen, hoe vul je die dan in? Meestal vullen partners die voor zichzelf in, door meer te gaan sporten of met vrienden/vriendinnen op pad te gaan. Maar de relatie tussen de twee geliefden blijft liggen. Dat is vanzelfsprekend, dat laat je zo. En dat is exact het punt waarop het misgaat: je laat het zo en doet niets.

Wat kun je doen om weer leven in de brouwerij te brengen?

Allereerst: doe iets!  Laat het niet liggen, verzin geen excuses maar onderneem samen actie om te kijken hoe je de toekomst opnieuw vorm gaat geven. Je kunt natuurlijk een boost geven door in relatietherapie te gaan, of een relatieweekend te ondernemen, boeken erover te lezen of eens wat vaker om de tafel gaan zitten, en praten met elkaar over wat jullie relatiebehoeften zijn.

Dat is lang niet altijd makkelijk, want wat wil je eigenlijk? Het goed onder woorden brengen, en heel specifiek maken is een kunst op zich. Als je daarbij hulp nodig hebt van een buitenstaander, laat het dan niet na.

1. Specificeer je behoeften

Dus niet: ik wil gewoon lekker leven en een leuke relatie. Dat is te globaal.

Beter is: ik wil iedere week het gevoel hebben dat we om elkaar geven omdat we tijd aan elkaar besteden, door samen te eten, of te praten over wat ons bezig houdt of ons sexleven eens onder de loep te nemen door…… etc.

2. Weet wat voor de ander belangrijk is, en onderneem daar actie op.

Wanneer heb je je partner voor het laatst laten blijken dat je van hem/haar houdt?

Wanneer was de laatste keer dat je je partner oprecht bewonderde, en dit ook liet merken? Weet je exact wat er in je partner omgaat? Waar deze zich zorgen om maakt?

Wat zou je partner het liefste doen? En wat kun jij daarin betekenen?

Kortom: verdiep je in de wensen van je partner. Steek er energie in om het voor de ander leuk te maken. Doorbreek de oude patronen door dingen te doen die jullie eerder nooit deden, gebruik je fantasie, verras elkaar!

De ander wil niet

“Als ik ineens allemaal andere dingen moet gaan doen, dan lijkt het allemaal namaak,” is een veel gehoorde kreet. Mijn simpele wedervraag is dan: “Maar als je niets doet, waar brengt het je dan?” Een ieder moet beseffen dat je niet vanzelf uit de versufte relatie komt. Daar zul je toch echt actie op moeten ondernemen. Er moeten onderdelen vervangen worden, en net als bij een motor, zal dat oude onderdeel er toch echt uit moeten, en daar moet je wel je handen voor uit de mouwen steken.

Steek energie in je relatie

Als je de intentie hebt om het beter te maken, dan betekent dat daadwerkelijke stappen zetten om de relatie een nieuwe richting op te duwen. Het gaat niet vanzelf. Aan een relatie moet je aandacht schenken en je moet scherp blijven. Ermee bezig zijn, met je partner bezig zijn, graag iets voor elkaar over hebben, gericht werk van je partner maken, moeite doen voor de ander, soms misschien opofferen, samen ergens naar streven.

Ook na twintig jaar samen kan het heel leuk zijn om nieuwe dingen, kwaliteiten of eigenschappen van elkaar te ontdekken. Heb je daar therapie of een relatieweekend voor nodig? Aarzel dan niet. Het kan je investering dubbel en dwars waard zijn.

Bedenk: alles wat je maar laat bestaan en waar je niet echt iets mee doet, verlept of vervaagd uiteindelijk. Ook de bloem van de relatie heeft water nodig. En het liefst een beetje gelijkmatig.  Geregeld aandacht besteden aan je relatie, aan elkaar, is een goed recept om te slagen.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Hij denkt alleen maar aan zichzelf!

Dit is één van de meest gehoorde klachten van vrouwen in mijn praktijk. Er staat ‘hij’ in de kop van deze blog, maar het had net zo goed ‘zij’ kunnen zijn. Het stel heeft het stadium bereikt dat ze veel ruziën over wat er gedaan moet worden voor het gezamenlijke bestaan.

Kennelijk heeft men verschillende prioriteiten ontwikkeld in de loop der tijd. De één is de ander gaan bekritiseren, met als gevolg dat de laatstgenoemde in zijn of haar schulp is gekropen en helemaal niets meer onderneemt.

Beiden kunnen zich echter ondergewaardeerd voelen. Door onderwaardering kunnen er allerlei emoties op gaan spelen zoals onder andere:

–          teleurstelling; dat het niet is wat je hoopte

–          onzekerheid; dat je twijfelt of de ander nog wel om je geeft

–          jaloezie; omdat je partner andere zaken belangrijker lijkt te vinden

–          woede; omdat je vindt dat je respectloos behandeld wordt

Het gevolg hiervan is niet alleen dat de relatie bergafwaarts gaat, maar dat er ook psychische dan wel fysieke klachten kunnen gaan optreden.

De partner die het verwijt krijgt niet om de ander te geven, verdedigt zichzelf vaak met: “Ik denk juist heel veel aan je, en nog vind je dat je niet genoeg aandacht krijgt!”

Denken aan de ander is niet het laten zien dat je om de ander geeft. Hoe weet de ander dat je aan hem/haar denkt? Door gedachtelezen?

In relatietherapie is het weer op gang krijgen van conflictoplossende communicatie stap nummer één. Stap nummer twee is echter de partners duidelijk te laten krijgen of ze nog daadwerkelijk gericht zijn op de ander. Met ‘gerichtheid’ bedoel ik, het aan de ander, met enige regelmaat, laten blijken dat:

–          Je trots bent op je partner

–          Je weet waar je je partner mee kunt verrassen

–          Je mee denkt met je partner

–          Je weet wat er in je partner omgaat of waar deze bezorgd over is

–          Je genegen bent om je partners mening te laten prevaleren boven de jouwe

–          Je iets voor je partner over hebt ondanks dat je het zelf niet leuk te vindt

etcetera

Wat kun je dus doen om die ander zich gewaardeerd te laten voelen?

Iedereen voelt zich pas gewaardeerd als de ander dit duidelijk door middel van acties/handelingen en communicatie laat blijken.

Als je naar de voorgaande opsomming kijkt, bedenk dan eens wanneer je voor de laatste keer gezegd heb trots op je partner te zijn, of duidelijk respect hebt getoond voor de ander. Wanneer heb je meegedacht met het probleem van de ander en die iets uit handen genomen, bijvoorbeeld? Of wanneer ben je meegegaan naar iets wat je partner leuk vond, maar jij niet, maar heb je je uit liefde opgeofferd?

Uit onderzoek blijkt dat partners die dit (ook na vele jaren) nog steeds voor elkaar over hebben, gelukkig zijn in hun relatie. Het blijft ‘werken’, maar is zeer de moeite waard!

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Empty nest, de kinderen zijn het huis uit.

Herplaatsing (eerder verschenen 24-2-2009)

Onlangs was ik te gast bij het tv programma Tijd voor Max, samen met leeg nest moeder Annemarie van Gelder om te discussiëren over het lege nest gevoel als de kinderen uit huis zijn.

Veel vaders en moeders krijgen er jaarlijks mee te maken: je jongste kind verlaat het nest. Aan de ene kant zou het een blijde gebeurtenis moeten zijn, aan de andere kant is het een afsluiting van een periode die verdriet veroorzaakt.

Allerlei routines en automatismen vallen weg. Zoals nadenken over wat de kinderen lekker vinden om te eten, op tijd de was doen zodat de voetbal kleding weer netjes in de kast ligt, meedenken of ze iets voor school nodig hebben etc.etc. Ineens ben je weer met zijn tweetjes, of misschien als alleenstaande ouder: in je eentje. Het kan dus even wennen zijn aan dit nieuwe leven.

Wanneer kom je geestelijk in de problemen als je kind het nest heeft verlaten? Vaak is dat het geval als je jezelf te lang alleen nog maar als ouder hebt gezien. Je hebt je weggecijferd voor de kinderen, of je altijd aangepast aan hun leven. Je hebt hun harde muziek, grote monden, vreselijk tafelmanieren allemaal gepikt, meegeleefd met hun liefdesverdriet en hun interesses. Maar dan ineens zijn ze weg. Je wordt teruggeworpen op jezelf. En wie was je eigenlijk ook weer? Wat boeit je eigenlijk nog in het leven? Waar gaat je hart sneller van kloppen? Waar krijg je inspiratie van? Wat wil je beslist nog doen?

Niet iedereen kan bovenstaande vragen zomaar beantwoorden. Wat je niet wilt, is meestal makkelijker te beantwoorden, dan wat je wel wilt.

Als je de laatste jaren dat de kinderen steeds zelfstandiger werden, jezelf al weer op de kaart hebt gezet, dan zul je wat minder intens verdriet ervaren. Maar ben je tot het moment dat ze de deur achter zich dicht trekken alleen maar op hen gefocust, dan is dat even slikken.

In mijn praktijk kom ik vaak mensen tegen die relatieproblemen hebben sinds de kinderen de deur uit zijn. Ze worden weer met elkaar geconfronteerd, lijken minder gespreksstof te hebben (de kinderen zorgden daar namelijk vaak voor), vinden het saai thuis, willen aandacht van elkaar, maar zijn alleen nog gewend dit aan de kinderen te geven en niet aan elkaar.

In sommige gevallen blijkt de relatie geheel doodgebloed te zijn, en werden de ouders nog bijeengehouden door de kinderen.

In andere gevallen is er zeker nog een sterke basis waarop gebouwd kan worden. Niet alleen moeten de partners weer met frisse blik naar elkaar durven kijken, opnieuw met elkaar leren praten en aandacht aan elkaar geven, daarnaast moeten ze naar zichzelf kijken om een persoonlijk levensdoel vast te stellen. Want het doel ‘kinderen opvoeden en grootbrengen’ is weggevallen.

Enkele problemen die zich kunnen voordoen in de relatie zijn bijvoorbeeld:

–          ineens veel aandacht van je partner vragen

–          met iemand samen leven die niet begrijpt dat je moeite hebt met het feit dat de kinderen weg zijn

–          gevoelens van eenzaamheid

–          gevoelens van nutteloosheid en doelloosheid.

–          het leven als saai ervaren

–          gevoelens hebben niet belangrijk meer te zijn, er niet meer bij te horen

Als belangrijkste oplossing valt aan te geven dat je de oude situatie moet loslaten.

Je moet accepteren dat:

–          je leven een nieuwe fase ingaat en je eigen leven opnieuw vorm moet krijgen

–          je niet meer de belangrijkste persoon in het leven van je kinderen bent, maar wellicht wel voor je partner, of anderen. Je bent nu niet ineens minder waard geworden

–          je open moet gaan staan voor nieuwe mogelijkheden

Ongetwijfeld heb je als ouder nog steeds bepaalde verwachtingen van je kind. Maar helaas, die zijn niet altijd even reëel. Probeer ze voor jezelf eens op een rij te zetten. Schrijf op welke verwachtingen je hebt, wat je zelf nog kunt doen voor de kinderen, en wat je wilt dat zij voor jou doen. Bespreek dit met ze en kijk of je tot een compromis kunt komen, wat voor beiden werkt. Veel ouder-kind relaties lopen stuk omdat de ouders te hoge verwachtingen hebben, of vastgeroeste overtuigingen. Durf als ouder naar jezelf te kijken. Ga er niet zomaar van uit dat je de wijsheid in pacht hebt. Je hebt een nieuwe generatie groot gebracht, die in een andere wereld is opgegroeid, met eigen ideeën, wensen en visies. Deze kunnen heel goed naast elkaar bestaan, als er ruimte blijft om te praten en te luisteren naar elkaar. Je hoeft het niet altijd met ze eens te zijn, maar je mening opdringen werkt meestal slecht.

Wat moet je niet doen als je kinderen uit huis zijn:

–          bemoeizuchtig zijn

–          kritiek leveren op hoe ze hun leven leiden

–          aandacht van ze opeisen of jezelf steeds op de voorgrond plaatsen

–          je kind zich schuldig laten voelen door steeds opmerkingen te maken dat ze zo weinig komen

–          onuitgesproken verwachtingen koesteren

Kom je er zelf niet uit, praat dan eens met lotgenoten of zoek een professional die kan helpen om door deze fase heen te komen.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Relatietherapie: Een relatie moet toch vanzelf gaan?

‘En ze leefden nog lang en gelukkig…’ Zo eindigt menig sprookje. Maar dat ‘gelukkig’ valt nog te bezien. Hebben de prins en prinses net een enorme strijd achter de rug om elkaar te vinden, en denken ze dat van nu af aan alles vanzelf gaat….. hebben ze het mis! Want dan begint de relatie pas.

Het is natuurlijk het allermooiste als twee mensen van elkaar houden en alles in hun leven soepel verloopt. Meestal gaat het ook makkelijk zolang het stel verliefd is. Maar die verliefdheid en de gierende hormonen houden een keer op. Bij het ene stel is dat na een paar maanden, bij de ander na een paar jaar. En dan?

Ik hoor in mijn praktijk vaak:

“Ik ben gewoon teleurgesteld in mijn partner.”

“Ik dacht dat hij echt anders was dan andere mannen.”

“Ik weet eigenlijk niet of ik wel kinderen wil.”

“Nu we samenwonen vind ik dat het allemaal wel heel erg moet gaan zoals zij het wil.”

‘Het lijkt wel of ik niet belangrijk meer ben.’

“De romantiek is ineens helemaal weg.”

Maar wat gebeurt er nu feitelijk als de verliefdheid is opgehouden?

Als de roze wolk om je hoofd is verdwenen, en die maakt dat je in plaats van de goede dingen, ook de minder goede kanten van je partner duidelijk ziet. Ze waren er altijd wel, maar door de romantische fase van de relatie waren ze minder nadrukkelijk aanwezig. De leuke kanten wegen zwaarder op dat moment. De hormonen zijn gaan liggen en je staat weer met beide benen op de grond.

En dan?

Dan komen de verwijten. “Jij doet nooit…’ en “ Altijd zeg je…” of ‘We gaan ineens nooit meer…..’ en ‘Waarom ruim je nooit….’ Het grote heen-en-weer pingpongen van verwijten is begonnen. Sommige relaties zijn hier eeuwig tegen bestand, maar op de lange duur loopt dit meestal toch mis. Er verschijnt ineens een ander op het toneel die leuker is, waar je verliefd op wordt, je relatie komt onder nog grotere druk te staan, de twijfel aan je relatie wordt steeds groter en uiteindelijk: scheiden maar.

Hoe overleef je die transitiefase van verliefdheid naar ‘houden van’?

Door aan je relatie te werken. Het is een cliché, en het heeft een ‘geitenwollensokkenluchtje’, maar helaas, het is waar. Sommigen zijn in staat om dit proces uit zichzelf op gang te brengen. Anderen hebben hulp nodig.

Het belangrijkste is dat je niet alle verantwoordelijkheid voor het welslagen van je relatie bij de ander legt. Jij maakt zelf ook deel uit van de relatie, en dus is het verstandig om naar jezelf te kijken. Bijvoorbeeld door:

–         Helder te krijgen wat je exacte teleurstellingen in de ander zijn

–         Duidelijk voor ogen te hebben wat je verwachtingen zijn, en of die wel reëel zijn

–         Te bedenken of je aannames doet over je partner, of je diens gedachten echt wel kent

–         Te kijken naar het onproductieve gedrag dat je zelf vertoont in de relatie

Als je een idee hebt over  bovenstaande zaken, is het verstandig om daar met je partner over te praten. Uiteraard niet op een verwijtende manier (zie eerdere blog over verwijten )

Zoek samen naar een oplossing voor jullie ideeën, wensen, verwachtingen. Door in deze fase te werken aan kleine acties om tot verbetering te komen, gaan ze geen eigen leven leiden.

Het is dus van belang dat áls je een negatieve gedachte of irritatie hebt over je relatie, om dan eerst bij jezelf te kijken. Wat ergert je precies en wat maakt dat het zo erg is? Druist het tegen je normen en waarden in, voel je je niet gerespecteerd, word je niet vrijgelaten? Als je dit objectief onder woorden kunt brengen bij je partner, kun je samen naar een oplossing gaan zoeken. Begin je met: “Je respecteert me gewoon niet!”, dan schiet de ander vanzelf in de verdediging, en blijft het probleem bestaan.

Er is dus nog hoop?

Relaties kunnen om allerlei redenen mislopen. Maar als je na de verliefde romantische fase al een klein beetje gaat ‘werken’ aan de relatie, en het niet op z’n beloop laat, dan kun je daar jarenlang de vruchten van plukken.

Kom je er zelf niet uit, wacht dan niet te lang om een relatietherapeut of counsellor in te schakelen. Hoe eerder je problemen duidelijk hebt, hoe sneller de relatie zich herstelt.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Relatietherapie: Je verwijt elkaar alleen nog maar (2)

In de vorige blog heb ik het elkaar verwijten maken ter sprake gebracht en geprobeerd uit te leggen wat er mis gaat en wat je eraan kunt doen om het te voorkomen.

Eén aspect had ik nog open gelaten: hoe ver moet je gaan om je partner tevreden te stellen als jou het een en ander wordt verweten?

–         Antwoord: net zo ver als goed voor je voelt. Want ga je ver over je eigen grenzen, dan hou je het niet vol en val je vanzelf weer terug in oude patronen

Maar wat als jullie grenzen heel ver uit elkaar liggen, en wat je partner normaal vindt om voor een ander te doen, jij helemaal niet zo normaal vindt?

Er is een groot verschil tussen alles doen wat je partner vraagt (je volledig wegcijferen en aanpassen aan de ander) en niets doen wat je partner vraagt (volledig blokkeren). In beide gevallen is het te extreem en kan dit slecht voor de relatie zijn.

Je kunt je afvragen waarom jij het nodig vindt om jezelf helemaal aan de ander aan te passen of juist helemaal niet. Wat is hier de achterliggende motivatie van?

Een aantal voorbeelden van motivatie om je partner niet tegemoet te komen zouden kunnen zijn:

  1. de manier waarop je partner iets vraagt doet bij jou de deur dicht
  2. je hebt  ooit commentaar op iets gekregen en daarom doe je nu niets meer
  3. je doet het niet omdat je denkt dat de ander dan over alles de baas is
  4. je bent ervan overtuigd dat het nu eenmaal niet hoort zoals je partner het wil
  5. je voelt je zwak als je zomaar alles voor je partner doet
  6. je bent angstig dat als je nu ja zegt, je altijd ja moet zeggen

Maar welke motivatie zit hier dan weer achter?

Bijvoorbeeld:

Bij 1.: je partner gebruikt bepaalde woorden (zoals ‘moeten’) die een oude wond openrijten van een eerdere relatie, of misschien wel van hoe je ouders op elkaar reageerden?

Bij 2.: je hebt niet zoveel zelfvertrouwen en kunt daarom niet tegen kritiek, en om jezelf te beschermen sla je dicht

Bij 3.: je doet dingen juist niet omdat het je een gevoel van macht geeft over je partner

Bij 4.: je bent anders opgevoed en hebt bepaalde denkbeelden die anders zijn dan die van je partner, en je houdt hier star aan vast

Bij 5.: je denkt dat je jezelf teveel wegcijfert als je toegeeft aan de ander, dit herken je uit een oude situatie, of misschien wel uit het huwelijk van je ouders.

Bij 6.: je bent bang jezelf tekort te doen, wellicht omdat een dergelijke situatie zich  vroeger heeft voorgedaan en dat gaat je nooit meer overkomen, had je jezelf voorgenomen.

Kun je dan nooit tot een oplossing komen?

Zeker wel, maar je moet wel tot een oplossing wíllen komen. In bovenstaande gevallen moet je de hand in eigen boezem steken, en heel goed nagaan wat jouw eigen aandeel in de problematiek is. Als je dit door hebt van jezelf, kun je naar een oplossing toewerken die de relatie gaat helpen.

Het allerbelangrijkste is dat je ‘oude’ ervaringen met relaties  niet zo maar klakkeloos op je huidige relatie projecteert.  Je huidige partner is ongetwijfeld anders dan je vorige, en het zou niet eerlijk zijn om die hetzelfde te bejegenen.

Vervolgens kun je bij jezelf nagaan in hoeverre je een verstoorde kijk op relaties hebt door de manier waarop je ouders met elkaar omgingen. Zij zijn het eerste voorbeeld dat je als mens krijgt over hoe een relatie werkt (of niet). Hier heb je ooit conclusies aan verbonden, maar zijn die conclusies wel werkzaam voor jou persoonlijk, in jouw leven? Misschien moeten die conclusies lichtelijk bijgesteld worden.

Tenslotte is het van belang dat je praat met je partner over datgene wat jou motiveert om iets niet te doen. Ga naast elkaar staan in de relatie en denk oplossingsgericht, in plaats van tegenover elkaar te gaan staan en elkaar van alles en nog wat te beschuldigen.

Als je jouw specifieke blokkade niet helder krijgt, kan het handig zijn om professionele hulp in te schakelen. Een buitenstaander kan vaak snel een heldere blik werpen op je situatie, en je blinde vlek naar voren halen.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Leren vertrouwen op je natuurlijke zelf? Lees dan mijn ebook: Zelfvertrouwen!

cover def lores klein

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Je verwijt elkaar alleen nog maar (1)

Als cliënten in mijn praktijk komen voor relatiecounselling, dan zijn de meesten al geruime tijd in de ‘verwijt’-fase beland. Ze kunnen niet meer ophouden elkaar de schuld van alles te geven, of met zichzelf te verdedigen tegen de aantijgingen van de ander. Men hoopt dat de counsellor partij trekt en zal zeggen dat iemand zich aan moet passen, zodat die kwestie voor eens en voor altijd is opgelost.  Helaas geldt hier het oude gezegde: waar er twee kijven, hebben er twee schuld. De verwijtende partij treft net zo vaak blaam als de verdedigende partij.

Allereerst  is het voor een goed verloop van de counsellingsessies van belang, dat de partners in gaan zien dat verwijten maken zeer onproductief is. Je geeft elkaar de schuld van alles en bent niet meer bezig met oplossingen. De verwijdering tussenbeiden wordt alleen maar groter. Wat men moet leren inzien is dat het nooit gaat om:

– Het tandpastadopje dat er niet op gedraaid wordt

– De wc-rol die verkeerd om hangt

– De was die naast de wasmand ligt i.p.v. erin

– De cellofaantjes van tampons die op de badkamer vloer liggen

– De afwasmachine die nooit op tijd leeggemaakt is

– Het aanrecht waar steeds kruimels blijven liggen

– De cola die altijd net op is als jij wat wilt nemen

– Het afvoerputje in de gootsteen dat altijd vol met rommel zit

Etcetera …….etcetera

Allemaal heel vervelend, maar hier gaat je relatie niet van stuk.

Bij wat doorvragen blijkt er vaak veel meer aan de hand te zijn. Ga eens na: “Wat is er nu werkelijk zo irritant aan het vergeten tandpastadopje?”

a) Het wordt een kliederzooi

b) Er kan troep in de tube komen

c) Ik laat de wastafel altijd netjes achter

d) Het is toch een kleine moeite om dat voor me te doen

Het draait meestal niet om keuze a of b.

Bij c) komen we al dichter bij de waarheid. Dit antwoord zou kunnen staan voor: ”Ik laat het altijd netjes voor een ander achter, waarom kan iemand anders dat niet voor mij doen? Ben ik niet belangrijk genoeg ofzo?”

Vooral de laatste zin raakt zeer waarschijnlijk het hart van de heersende problematiek in de relatie: iemand heeft het gevoel genegeerd te worden, en weet geen andere manier om dit aan te geven dan van de ander te eisen om iets voor hem of haar te doen. Voldoet de ander hieraan, dan heb je bewijs dat je in ieder geval belangrijk genoeg gevonden wordt. (hier eindigt het vaak niet mee, maar daarover later meer)

Bij antwoord d) heeft de eiser verwachtingen die kennelijk niet worden waargemaakt. Ook deze persoon kan het gevoel hebben dat hij of zij er niet meer toe doet. In plaats van de koe bij de horens te vatten en er goed over te praten, wordt er een machtsspelletje gespeeld. De aanklagende partij hoopt door eisen te stellen, en dus macht uit te oefenen, de aandacht voor zichzelf te winnen. Meestal werkt dit juist averechts.  Per slot van rekening is niemand graag in de buurt van een brullende beer.

Hoe stop je met verwijten?

1.  door af te leren dat je op een gebiedende wijs tegen je partner spreekt. Deze kan het gevoel krijgen als kind behandeld te worden, slaat dan alleen maar dicht en doet helemaal niet wat er gevraagd wordt, of doet het wel maar dan in stil protest (en dat kan later tot ontploffing komen).

2.  door bij jezelf na te gaan wat er onder de irritatie zit. Gaat het nu echt om het tandpasta dopje, of wil je bijvoorbeeld  graag dat iemand aandacht aan je besteedt, of misschien meer respect toont, of in ieder geval erkent dat jij die eenvoudige dingen graag voor de ander doet?

3.  door het gevoel bespreekbaar te maken. Probeer dat dan ook niet op een aanklagende wijze te doen zo als: “Jij respecteert me gewoon niet.” Dit komt weer beschuldigend over, en de andere partij luistert niet meer of verdedigt zich. Beter is als je het probleem bij jezelf houdt door te zeggen: “Ik heb  het gevoel niet gerespecteerd te worden. ” Dit biedt de andere partij ruimte om te antwoorden of door te vragen. (deze kan het natuurlijk ook negeren, maar daar zal ik in een andere blog op terugkomen). Het zou een voorwaarde kunnen zijn voor een  oplossingsgericht gesprek.

Lukt het je niet om met verwijten te stoppen, zoek dan een professional die je hierbij terzijde kan staan. Verwijten maken is niet alleen onproductief, maar het kost ook nog eens veel energie en geeft stress. En daar wil je verre van blijven.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Opnieuw vertrouwen na vreemdgaan (2)

De reacties van vreemdgangers zijn van groot belang voor het opnieuw opbouwen van de getroffen relatie. Je hebt het verteld, het is uitgekomen, je hebt je relatie op het spel gezet maar je wilt wel verder. Allerlei emoties kunnen zich aan je opdringen. Bijvoorbeeld:

–         Angst door geen controle meer te hebben over je plaats in de relatie

–         Walgen van jezelf, je schamen

–         Een enorm schuldgevoel hebben, (je had je partner niet willen kwetsen)

–         Geen schuldgevoel hebben, (omdat het niets voorstelde)

–         Opluchting dat het is uitgekomen (en het dubbelleven kan stoppen)

–         Angst voor hetgeen komen gaat in de relatie, twijfel of de oude relatie weer hersteld kan worden

–         Verdriet om verlies van de minnaar/minnares

–         Ongeduld omdat de partner niet snel genoeg over het verraad heen kan komen

–         Hopeloosheid, verlamming, niet weten hoe met de situatie om te gaan

Hoe kun je met deze gevoelens het beste omgaan om in ieder geval te proberen weer op het juiste spoor te komen?

Inzicht krijgen

Als er sprake is van enorme schuldgevoelens of zelfs walging, dan is het waarschijnlijk zo dat men de negatieve gedachte over zichzelf sterk uitvergroot. Door inzicht te krijgen waarom je het hebt gedaan, wat de onderliggende redenen waren, hoe het zover heeft kunnen komen, worden oude onproductieve patronen in de relatie duidelijk.  Waarom heb je de stap gezet buiten je relatie? Wat is er dus niet goed aan je relatie?

Door hierin inzicht te verkrijgen in je beweegredenen kun je jezelf weer leren accepteren. Is dat het geval dan pas kun je weer verder om de gedeukte relatie mee te helpen opbouwen.

Voel je je met name angstig of geblokeerd, dan is het zaak om duidelijk te krijgen wat die angst precies inhoudt.  Waar ben je exact bang voor? Hoe helderder je dit op je netvlies krijgt, hoe dichter je bij de oplossing komt.

Openstellen

Heb je veel verdriet over het verlies van je minnaar/minnares, dan is het beseffen en accepteren dat het voorbij is, het belangrijkste. Heb je dat kunnen doen en kies je 100% voor je partner, dan is het zaak je aandacht exclusief op hem/haar te richten. Je moet je weer stukje bij beetje leren openstellen, door bijvoorbeeld te praten over wat er beter kan en moet in jullie relatie, samen dingen te ondernemen, werken aan een nieuwe toekomst. Laat het verleden los en concentreer je op de toekomst. (Uiteindelijk geldt dit ‘loslaten’ ook voor de partner (zie vorige weblog)

Aandacht en geduld

Ongeduld bij de vreemdganger komt veelvuldig voor. Je hebt schuld bekend, ellende over je heen gekregen, maar je bent nu een maand verder, en het wordt tijd dat je partner zich niet meer zo aanstelt, en gewoon weer teruggaat naar de orde van de dag, denk je. Wat gaat hier allemaal mis? Als je je zo gedraagt, toon je geen enkel respect dan wel begrip voor het verdriet of de woede van je partner. Je erkent het niet, je zorgt niet voor een veilige omgeving van je partner en daarmee zorg je dus ook niet voor je partner. Hiermee geef je eens te meer aan dat die persoon dus niet zo belangrijk voor je is. Helaas, als je gedachten zo zijn, dan zal het je waarschijnlijk niet lukken om terug te gaan naar de orde van de dag en zet je de relatie alleen nog maar meer onder druk.

Juist aandacht geven aan je partner, luisteren naar de pijn die geleden is, er begrip voor tonen is van belang. Aandacht en geduld zijn op dat moment de enige oplossing.  Jij kunt het misschien makkelijk achter je laten….. je partners zelfvertrouwen is naar het nulpunt gedaald en moet weer opgekrikt worden. Dat gebeurt niet als jij bepaalt wanneer dat gebeuren moet. (zie voor opmerkingen hierover als het te lang duurt, de vorige over dit onderwerp)

Van belang is dat je vooral inzicht krijgt in de gedachten achter de emoties. Waarom ben je eigenlijk zo boos of verdrietig, wat zit er achter die negatieve gedachten? Excuses? Aannames? Gaat het wel om de relatie of zit er iets anders achter?

Kom je er zelf niet uit, praat er dan met iemand over die er geheel buiten staat. Deze kan je met een frisse blik wellicht een spiegel voor houden als je zelf een blinde vlek hebt.

Françoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Mijn Ebook:  Zelfvertrouwen! Leer vertrouwen op je natuurlijke zelf vind je bij bol.com

Zelfvertrouwen

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Opnieuw vertrouwen na vreemdgaan (1)

De meest gehoorde vraag in mijn praktijk voor relatietherapie is wel:

‘Hoe krijg ik zo snel mogelijk het vertrouwen weer terug nu ik ben vreemdgegaan?’

Geen makkelijke vraag. Eén en ander hangt af van

  1. hoe de relatie was voor het vreemdgaan en
  2. Wat het vreemdgaan exact geweest is
  3. de emoties van ‘het slachtoffer’

Wat punt 2 betreft: het maakt nogal uit of je jarenlang met een ander bent vreemdgegaan, of dat je alleen een aantal ondeugende sms’jes hebt verstuurd. De kans is groot dat je sneller vergeven en vertrouwd wordt in het laatste geval.

In het geval van punt 1 moet je je eerst afvragen of het vreemdgaan gekomen is door de toestand van de relatie. Was de relatie goed en is het min of meer een ‘hormonenkwestie’, dan is het mogelijk om het vertrouwen weer helemaal hersteld te krijgen.

Was de relatie aan het wegzakken en heb je middels vreemdgaan een uitvlucht gezocht? Dan is er dubbel werk te verrichten: het vertrouwen weer opbouwen en werken aan de zwakke punten in de relatie (of onder ogen zien dat je relatie niet is wat je wilt).

De belangrijkste factor in het weer vertrouwd worden hangt sterk af van het zelfvertrouwen van je partner (punt 3). Als je partner, het slachtoffer in deze, van nature al weinig zelfvertrouwen heeft dan zou het wel eens heel moeilijk kunnen worden om je te vergeven. De klap die dan is toegebracht kan onoverkomelijk lijken. Want de boodschap die door het vreemdgaan is overgekomen is dan: “Ik ben niet leuk genoeg om van te houden”.

(Als relatietherapeute is het voor mij dan ook zaak om zo snel mogelijk dit zelfvertrouwen te gaan opbouwen, zodat er bij ‘het slachtoffer’ ruimte ontstaat om reëel na te denken over het gebeurde en de emoties een plek te gaan geven)

Van belang is dat het ‘slachtoffer’ aangeeft hoe je als vreemdganger het vertrouwen weer op zou kunnen bouwen. Dit kan zijn door:

–         altijd te laten weten waar je bent, bereikbaar te zijn

–         te bewijzen dat de andere relatie echt over is

–         openheid te geven in e-mail/mobiele telefoon

–         meer aandacht en tijd aan hem/haar te wijden

etc.

Vooral in het begin is het belangrijk dat aan bovenstaande zaken voldaan wordt. De vreemdganger moet het vertrouwen geven, en als deze voor de relatie wil gaan, dan zou het geen probleem op moeten leveren. Levert het dat wel, en je wilt niet aan de eisen voldoen, dan kun je je afvragen of je wel zo graag bij je partner wilt blijven. Want kennelijk heb je er niet genoeg voor over.

Ook niet onbelangrijk te weten is dat na verloop van tijd (hoe lang is moeilijk te zeggen, dat is  voor iedereen anders) er weer vertrouwen zou moeten ontstaan en het misschien minder belangrijk wordt om bijvoorbeeld altijd te laten weten waar je bent.

Als dit echter wel het geval is en je partner vertrouwd je na jaren nog steeds niet, dan kan het goed zijn om naar het zelfvertrouwen van de partner te kijken. En daar actie op te ondernemen (counselling of coaching wellicht).

De belangrijkste punten om vertrouwen te herwinnen is:

–         aangeven dat je toch voor je partner kiest (hoe vaak de ander daar ook om vraagt, zeg het steeds weer opnieuw)

–         vragen aan je partner hoe je het vertrouwen kunt teruggeven, wat daar exact voor nodig is (als de eisen extreem zijn, dat je nooit meer naar een café mag bijv. dan is dit niet reëel, en daar moet over gesproken worden)

–         als je bij machte bent om de eisen van je partner in te willigen dan moet je ze ook volhouden. Keer op keer zul je moeten bewijzen (ook al ben je het wel eens zat) dat je eerlijk en open bent en dat er geen geheimen meer zijn. Dat vergt geduld, maar dat is nodig als je echt verder wilt met je partner. Realiseer je dat je een wond hebt gemaakt die niet zomaar te helen is. Zeggen dat het ‘nu maar over moet zijn met die emoties’ is niet aan jou. Neem de gevoelens van je partner serieus.

Kom je er zelf niet uit, wacht dan niet te lang met het inroepen van professionele hulp.

Francoise Vaal

De praktijk van Vaal Counselling is gesloten. Françoise Vaal heeft haar hart gevolgd en werkt nu als zelfstanding visual consultant bij BEELDTYPE.

Weer leren vertrouwen op jezelf?  Lees mijn ebook Zelfvertrouwen! alhier te koop bij bol.com

cover def lores klein

In dit boek heb ik de theorie van toegepaste ecopsychologie gecombineerd met veel oefeningen die ik heb gehanteerd in mijn counsellingpraktijk. Zelf leerde ik dat de zintuigen veel eerder dan onze gedachten laten weten wat wij echt nodig hebben voor onze gezondheid en ons welbevinden. Gedachten kunnen ons buitengewoon voor de gek houden, maar onze zintuigen zijn altijd eerlijk. Een authentiek zelfvertrouwen kan alleen aangekweekt worden wanneer we weer durven te vertrouwen op die zintuigen. Door wat meer in contact te komen met de natuur gaat dat eenvoudiger. Daar staan onze zintuigen open en zijn we beter in staat om te luisteren naar de informatie die ons lichaam afgeeft. Het boek geeft talloze voorbeelden van wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe hard wij de natuur nodig hebben voor onze geestelijke en fysieke gezondheid. Aan de hand van praktijkvoorbeelden en oefeningen leer je geleidelijk te gaan vertrouwen op de wijsheid van je zintuigen en zo te vertrouwen op je natuurlijke zelf.

Hoe werkt dit boek?
Na een uitleg over hoe het kan dat we de verbinding met onszelf zijn verloren, volgen vier stappen die mijns inziens nodig zijn om weer in verbinding te komen met jezelf. In iedere stap geef ik ook een samenvatting van de ervaringen van twee cliënten, Tom en Lisa**. Zij volgden met succes deze methode.
Aan het eind van ieder hoofdstuk vind je oefeningen die je helpen met het specifieke onderdeel dat daarvoor is uitgelegd.
De vier stappen zijn:

Stap 1: Onderzoeken wat natuur voor je doet
Hierin ga je onderzoeken welke invloed de natuur op je heeft en welke ervaringen je ermee hebt gehad. Je weer openstellen voor zintuiglijke prikkelingen die voor je welzijn zorgen, staat hier centraal.

Stap 2: Bewust worden van het hoofd versus het lichaam
Deze stap maakt je bewust van het verschil tussen gedachten en gevoel. Het wordt je duidelijk op welke wijze je rationele denken je zintuigen kan dwarszitten. Verschillende manieren van het omzeilen van de zintuigen en hoe je dit kunt voorkomen worden besproken.

Stap 3: Het lichaam weer verbinden met het hoofd
Het creëren van optimale samenwerking tussen gevoel en ratio is de volgende stap. Belangrijk is om de juiste woorden te leren geven aan wat je voelt. Het voelen en denken wordt weer één. Het bekrachtigen van ervaringen door er woorden aan te geven is van essentieel belang om positieve ervaringen te verankeren in je lichaam. Dan weet je wanneer je op jezelf kunt vertrouwen.

Stap 4: Met zelfvertrouwen je eigen pad volgen
Als laatste ga je durven volgen wat je hart je ingeeft: je gaat in actie komen!
In deze stap leer je, aan de hand van voorbeelden en een actieplan, verschillende mogelijkheden om vol zelfvertrouwen de juiste weg te kiezen of beslissingen te nemen.

Relatietherapie: Invloed van ziekte op je relatie(s) (2)

In mijn vorige weblog schreef ik over hoe mensen op totaal tegenovergestelde manieren met hun ziekte omgaan, en hoe hun omgeving hierop reageert. Deze keer vestig ik de aandacht op mensen die een zieke in hun naaste omgeving hebben.

Waar kun je tegenaan lopen met een langdurig zieke in je naaste omgeving?

Machteloosheid

Deze staat meestal op de eerste plaats. Je zou de ander heel graag willen helpen, biedt dat ook steeds aan, maar beter maken kun je de patiënt helaas niet. En dat frustreert. Je zou niets liever willen, dan je geliefde of gezinslid weer terug krijgen in gezonde staat. Maar je hebt het niet voor het zeggen en dat doet je verdriet.

Oncontroleerbaarheid

Er is een zieke in je naaste omgeving en je moet je aan de nieuwe situatie aanpassen. Je weet helaas niet hoe het gaat lopen, zeker niet met ernstig of chronisch zieken. Wat gaat er gebeuren, hoe gaat het ziekteverloop, komt er verbetering in, gaat het slechter, wanneer gebeurt dat en hoe? Je hebt geen grip op de situatie, kan het niet of nauwelijks onder controle krijgen en dat put je uit.

Gebrek aan sociale steun

Het kan zijn dat jij zelf helemaal opgaat in het verzorgen en tot steun zijn van de patiënt. Het is misschien je kind of je partner, en jouw leven staat op zijn kop. Het kan soms erg moeilijk zijn om te merken dat in het begin iedereen de deur plat loopt, er kaartjes worden gestuurd en er gebeld wordt hoe het met de zieke gaat, en dat na verloop van tijd dit minder wordt. Je kunt je wel eens behoorlijk eenzaam gaan voelen. Misschien ben je zelfs wel eens flink kwaad op ze en heb je het gevoel dat iedereen je laat zitten.

De werkelijkheid niet inzien

Je kunt ook gewoon doorgaan met het leven dat je altijd al leidde, en de zieke maar een klein beetje in je leven toelaten. Je besteedt de zorg misschien uit, of gaat niet zo vaak naar het ziekenhuis omdat je jezelf voorhoudt dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen. “Mij overkomt het niet”, denk je. Maar hou je dit jezelf voor uit angst dat het wel eens heel erg zou kunnen zijn, en je deze waarheid niet aankunt?

Geen hulp durven vragen

Je denkt misschien dat anderen veel te druk zijn, of dat het hen niet interesseert dat je partner ziek is, en je durft geen hulp aan hen te vragen. Je neemt bij voorbaat al aan dat ze je niet zullen helpen, met iets in het huishouden, of even oppassen terwijl jij  boodschappen doet o.i.d. Je verzuipt eigenlijk in de situatie en ontkent dat er mensen zijn die  best hulp zouden willen verlenen.

Wat kun je aan eerder genoemde punten doen om het zo draaglijk mogelijk te maken?

Machteloosheid is een lastige. Je kunt de patiënt zelf niet helpen, maar deze wel tot steun zijn door op te letten wat de medici zeggen, informatie te verzamelen over de ziekte, je te verplaatsen in de gevoelens van de zieke, om zo na te gaan hoe je deze het beste van dienst zou kunnen zijn. Je helpt dan in ieder geval zo veel als je kan, en je hebt een doel, dat het gevoel van machteloosheid afzwakt.

Oncontroleerbaarheid is net als machteloosheid moeilijk om mee om te gaan. Aan de ene kant accepteer je dat je geen controle over de situatie hebt, en aan de andere kant moet je eigen leven onder controle blijven, anders raak je zelf de draad kwijt. Accepteer dat jij niets aan de ziekte kunt doen. Hou je eigen leven onder controle voor zover dat gaat, en val op automatismen terug als dat nodig is. Probeer zelf een ritme vast te houden, dan kost het je de minste hoeveelheid energie. En energie heb je hard nodig om met de zieke om te gaan.

Als je de werkelijkheid niet wilt inzien op het moment dat de nood het hoogst is, heeft dat het voordeel dat  je energie wint. Je blijft je eigen leven leiden, en laat het zo min mogelijk beïnvloeden door de zieke. Daar staat echter tegenover dat je een grote klap kunt krijgen op het moment dat het echt misgaat met de zieke, of als deze er zelfs al niet meer is. Je kunt jezelf gaan verwijten niet genoeg te hebben gedaan, of misschien jezelf wel de schuld gaan geven. “Had ik maar…” en “Als ik…” zijn zware gedachten om mee te moeten leven.  Je hoeft niet je eigen leven aan de kant te zetten voor een zieke, maar besteed er wel aandacht aan. Dit helpt bij het acceptatie-, en verwerkingsproces.

Gebrek aan sociale steun en geen hulp durven vragen gaan soms hand in hand. Je moet bedenken dat anderen je meestal niet bewust in de steek laten. Zij kampen met dezelfde machteloosheid en hebben geen idee wat ze zouden kunnen ondernemen om te helpen. Door hulp te durven vragen in je omgeving doorbreek je de situatie, en mensen zijn je soms dankbaar dat je hen vraagt. Dit maakt hen namelijk minder machteloos en geeft hen het gevoel een steentje bij te kunnen dragen. Laat je dus niet verleiden om boos te worden op je omgeving, maar vraag gewoon om hulp. Dit kan voor beiden een groot verschil betekenen.

Françoise Vaal

Vaal Counselling – Praktijk  voor relatietherapie en personal coaching